De Nissan silvia s12 is de voorloper van de bekendere 200sx S13. Hoewel het in grote lijnen het zelfde principe betreft, vertonen ze toch nog aardig wat verschillen. Dit vinden we voornamelijk in iets oudere techniek. Maar is dit een nadeel? Of kan het ook voordelen hebben? Wij gaan de S12 van elstars-club lid Miquel M eens goed bekijken, en waarom wij wél gek van oude nissan's zijn....
Principe van de S-body
Het principe van de S-body is eigenlijk heel simpel. Je pakt een coupe met een langere wielbasis, en maakt er achterwielaandrijving van. Daarna pakten ze de krachtbron, in dit geval de CA18ET. Dit samen met de gewichtsverdeling, achterwielaandrijving, lange wielbasis en turbomotor maakt het ineens een veel spannendere auto dan het lijkt. Met véél potentie..Schuine potentie.
[foto van s12 motorkap dichtbij]
Zoals we zien is het een vrij opmerkelijke wagen, de japanse rising sun op de motorkap. Dit zat er al op bij aankoop. Of het blijft, weet hij nog niet zeker gezien zijn plannen.
Plannen
De auto is gekocht met afgezaagde veren, want dat was lager maar stuiterde ontzettend en wegligging was ver te zoeken. Ook zat het originele stuur erin, mét originele (veel te lange) versnellingspook.
Een van de eerste dingen die veranderd werden waren de veren en dempers achter. 1 schokdempers was namelijk gebroken, dus tijd voor wat nieuws. Voor nu staan er originele achterschokbrekers en veren op.
De voorkant is ook meteen aangepakt, schokdempers gecontroleerd en die waren nog in goede staat. Toen zijn er gelijk originele verlagingsveren op gekomen, waarschijnlijk van megan racing. Hij staat nu mooi op hoogte, al gaat hij Miquel M kennende nog een meter omlaag.
[Foto van S12 schuinachter]
Daarna werd het interieur aangepakt. De eerste twee dingen die opvallen als je in de S12 gaat driften, zijn dat het stuur te groot is en de pook een kilometer moet afleggen voor hij een versnelling heeft. Daarom heeft hij meteen zijn sportstuur met naaf gemonteerd samen met een shortshifter en andere pookknop. Hiermee is het driften een stuk makkelijker en duidelijker..
Voor de motor zijn er ook nog de nodige plannen. Hier zit ook een van de grote verschillen met een S13.
De S12 heeft een CA18ET motor, de S13 een CA18DET. Zie hieronder de (grootste) verschillen;
CA18ET: 1800cc 4cilinder turbo, met 8 kleppen. De turbo is een Garrett T22 zonder intercooler. Standaard vermogen is +- 140pk.
CA18DET: 1800cc 4cilinder turbo, met 16 kleppen. Garrett T25 turbo op 0,7 bar met kleine intercooler. Standaard vermogen +- 170pk.
Miquel's plannen met de S12 zijn vrij duidelijk. Eerst een intercooler en boostcontroller om deze turbo uit te kunnen melken, dit icm een luchtfilter en open uitlaat zal rond de 180pk (krukas) uitkomen.
De stap erna is om een gereviseerde T25 aan te schaffen, en die op 1 bar op de S12 te zetten. Als dit erop zit icm dezelfde mods zal hij rond de 200whp kunnen halen in goede omstandigheden, en 180whp safe.
Als het motorisch is aangepakt gaat ook het onderstel opnieuw, maar nu anders. Zijn doel is om uiteindelijk de BC-racing coiloverset erop te zetten en deze te combineren met strutbars voor/achter boven. Dit moet de auto de stevigheid geven die nodig is voor het gebruik.
Wolf in schaapskleren...
Zoals we hierboven eigenlijk al een beetje kunnen aflezen, heeft de auto veel potentie. Met een paar vrij simpele bolt-on upgrade's ga je al richting de 200whp met een lichte achterwielaandrijver. Ideaal om natuurlijk mee te driten! Daar is hij dan ook voor, en is de auto met 7 extra velgen en banden geleverd om miquel een goede start te verzekeren! Ook is de auto een stuk vlotter dan menig figuur van een oude nissan verwacht.. Maar het echte werk is voor de S12 gewoon: Schuin gaan.
Tot zover de car feature van Miquel M's Silvia S12. Om het af te sluiten hier nog een paar foto's;
Geen opmerkingen:
Een reactie posten